Ég er nú kannski ekki sá sem þú áttir von á því að heyra í hér. Í fyrsta lagi þá er leiðinlegt að heyra hvernig komið er.

Þetta er óvægin sjúkdómur. Ég veit ekki hvort þú vitir af því en ég gekk í gegnum smá hremmingar á sínum tíma. Þessvegna langar mig að deila með þér hvað hjálpaði mér og í raun breytti lífsýn minni til frambúðar. Það er nú þannig að einhvernvegin göngum við að öllu sem vísu í þessu lífi. Það sem við höfum finnst okkur sjálfsagt, og við teljum okkur óréttlæti beitt er við fáum ekki það sem við girnumst.

Þannig var það allavega hjá mér. Það sem mín veikindi kenndu mér var að vera þakklátur. Þakklátur fyrir það sem ég hafði. Ég hef alltaf um tvennt að velja. Einhverntíma hef ég í gríni sagt; “til hvers að vera í góðu skapi þegar maður getur verið í fýlu!!! :-) En það er sannleikskorn í þessu þó um öfugmæli sé að ræða. Það sem ég er að fara hérna er að huganum er ekki fært að hugsa um tvo hluti á sama tíma. Eina leiðin til að bæla neikvæðri hugsun frá er að planta jákvæðri hugsun í staðinn. Það er lífeðlisleg staðreynd.

Þetta kann að hljóma einfalt en í framkvæmd er þetta enginn hægðarleikur. Neikvæðar hugsanir eru mun öflugri en þær jákvæðu. Og í þinni stöðu er ekki einfalt að finna jákvæðar hliðar á þessu máli. En mín ráð til þín felast í tveimur orðum, æðruleysi og þakklæti. Ég segji æðruleysi því að þú hefur ekki vald yfir aðstæðunum sem þú ert komin í. Ef þú leyfir neikvæðninni að yfirtaka huga þinn þá ertu um leið búin að missa öll vopnin í baráttunni og stendur algerlega beskjölduð eftir. Neikvæðnin í þínu tilfelli er eins og saltvatn á bert járn. Þú munt ryðga, tærast upp og á endanum rotna og brotna.Ég veit að þetta er ekki fögur lýsing en það borgar sig að sjá hlutina eins og þeir eru, ekki verri, því þá ertu að vinna gegn sjálfri þér, ekki betri, því þá ertu í afneitun, heldur eins og þeir eru.

Æðruleysið er líklega sterkasta vopnið sem þú hefur í fórum þínum. Í æðruleysibæninni segir; Guð gefi mér æðruleysi til að sætta mig við það sem ég get ekki breytt. Það á vel við í þínu tilfelli því þú getur ekki breytt þeirri aðstæðu sem sú ert kominn íþ Eina sem þú getur gert er að sætta þig við aðstæðurnar. Að sætta sig við svona stóran hlut er rosalega erfitt, en mundu að þú hefur ekkert val. Ef þú styrkir hugann og temur þér æðruleysi og þakklæti fyrir það sem þú hefur þá muntu öðlast meiri lífsfyllingu og hamingju en áður en þetta kom til. Það sem skiptir máli er það sem stendur þér næst, börnin, maðurinn þinn sem á hrós skilið fyrir að standa svona þétt við bakið á þér.

Allt eru þetta hlutir sem flestir gleyma að þakka fyrir og vera þakklátir fyrir í hinu daglega amstri. Nú hefur þú verið sett í aðstæður sem þú ræður ekki við en það er samt sem áður algerlega undir þér komið hvort þú bognir eða brotnir. Það eiga eftir að koma upp aðstæður þar sem neikvæðar hugsanir eiga eftir að heltaka þig og vonleysið mun skyggja á allar hliðar tilverunnar. Það er eðlilegt og óumflýjanlegt. Þá verður þú að passa þig á að hleypa því út. Ekki bæla það niður. Ekki leyfa því að grassera í huganum og naga þig að innan. Hleyptu því út með því að tala um það við einhvern sem þú treystir eða eins og þú ert að gera hér, bloggaðu um það. Þannig nærðu að hreinsa hugann og öðlast styrk aftur.

Að lokum (því ég verð víst að halda áfram með að vinnuna … :-)langar mig að lauma því að þér að það eru til frábærar bækur sem þú ættir að skoða. Ég myndi skoða allar bækur sem þú getur komist yfir um hugleiðslu. Hugleiðsla hjálpar þér að ná stjórn á huganum. Það er hann sem þú þarft að ná tökum á. Þá verður allt einfaldara. Þá getur þú betur stjórnað hvaða hugsunum þú hleypir að og bægt þeim neikvæðu í annann farveg.

Gangi þér rosalega vel í þessari baráttu og mundu að þó svo að maður tapi einni og einni orustu þá getur maður alltaf unnið stríðið. Vandamálið er að óvinurinn í flestum tilvikum munt vera þú sjálf í formi neikvæðni og svartsýni, það eru öfl sem MS sjúkdómurinn þrífst og dafnar í.

Kær kveðja frá okkur í Danmörku – Ingvar