kristinasta.org

Jæja, þá er komið að því…

Thursday, August 27th, 2009 | Almennt | mótsvör: 2

Síðustu daga hef ég verið alveg ofboðslega utan við mig, hugsa að það sé útaf þessum mikla kvíða sem ég er að kljást við útaf sprautunni, en ég fékk dagsetningu í síðustu viku og sú dagsetning er á morgun, þannig að já, það er loksins komið að því, hefði samt viljað vita það kannski svona klukkutíma áður, þar sem ég er alveg ofboðslega hrædd við sprautur og nálar. Þannig að það hefur verið lítið um svefn hjá mér síðustu daga.
En ég er samt fegin að það sé loksins komið að þessu og vona bara innilega að lyfið virki vel á mig og að þetta verði til þess að ég sigrist á sprautufælninni, en mér til halds og trausts verður Axel og ætlar hann líka að læra að sprauta mig.
Það er líka gott að það sé að koma að þessu, því ég er farin að finna meira fyrir einkennum MS sjúkdómsins og þetta lyf á að draga úr því og halda honum í skefjum og eins og ég hef sagt áður að þá skiptir það mig mestu máli að geta hugsað um fjölskylduna mína og unnið vinnuna mína sem lengst og þá helst til æviloka, en ég ætla náttúrlega að verða a.m.k. aldargömul :)

Annars er ég bara að vinna mína yndislegu vinnu og hugsa um börnin mín þessa dagana, það var að vísu dálítið erfitt að byrja að vinna aftur eftir sumarfríið, en ég var ein heima fyrstu vikuna sem var svo sem ágætt, því þá hafði ég tímann útaf fyrir mig eftir vinnu og gat slakað almennilega á og reynt að hvíla mig sem mest.

Svo er Jón byrjaður á nýja leikskólanum, Brekkuborg. Aðlögunin gekk bara vel hjá honum og okkur líst bara vel á nýja leikskólann og starfsfólkið þar.
Stóru fréttirnar eru samt þær að frumburðurinn hún Bylgja Rós er byrjuð í skóla, Húsaskóla, alveg hreint ótrúlegt hvað tíminn flýgur, maður er nýbúin að fá hana í fangið og svo er hún allt í einu byrjuð í grunnskóla. Hún er mjög ánægð og stolt af að vera byrjuð og sagði m.a. annars við mig strax eftir fyrsta kennsludaginn að nú kynni hún bæði að reikna og sauma. Okkur líst líka vel á skólann hjá henni og umsjónarkennarann hennar.

Núna styttist svo í að Axel komi alveg heim aftur, en það verður um miðjan september, en þá er vinnan búin hjá honum og algjörlega óvitað hvað tekur við. Það lítur alla vega ekki vel út með vinnu en við erum endalaust að leita og líta í kringum okkur að vinnu fyrir hann, þannig að ef einhver veit um eitthvað þá er það vel þegið. Því þó að það verði gott að fá hann heim til mín og barnanna aftur, þá er samt kvíði fjármálalega séð. En ég reyni að vera bjartsýn á þetta allt saman, maður verður alla vega að reyna.

En jæja, ætla að fara að hvíla mig hvað úr hverju, Axel er komin heim til að fara með mér á morgun uppá sjúkrahús og vonandi gengur þetta vel og vonandi verða engar aukaverkanir. Ég skrifa kannski smá hérna inn annað kvöld ef ég verð hress og kát eftir daginn.

Annars bara, hafið það öll alveg innilega gott sem nennið að lesa þetta :)

Blogg í sumarfríinu

Wednesday, August 5th, 2009 | Almennt | mótsvör: 0

Jæja, þá er kominn tími á smá blogg.

Ég er búin að vera í sumarfríi síðustu vikurnar og er búin að vera á Flúðum allt fríið með krakkana, en Axel er að vinna þar núna í sumar. Ég er búin að eiga misgóða daga og finn það alveg að ég þoli ekki að gera hvað sem er og verð að passa uppá að verða ekki ofþreytt, ég á það til að fá það miklar kvalir að ég er við það að líða útaf en þá þarf ég bara að passa mig á að hlamma mér niður þar sem ég er til að ég líði hreinlega ekki útaf.

Ég er en að bíða eftir að byrja á lyfinu sem á að hjálpa mér, en það er búið að vera klúður frá a-ö, ég fékk staðfestingu frá lækninum mínum um að hún væri búin að senda allt frá sér áður en hún fór í sumarfrí í byrjun júní og það tæki 3-4 vikur að bíða eftir að fá samþykki fyrir lyfinu eftir það ætti ég að fara á dagdeild taugahjúkrunar á Borgarspítalanum og læra á að sprauta mig og læra allt um lyfið. Eftir rúmar 3 vikur hafði ég samband við sjúkrahúsapótekið til að tékka á stöðunni og var þá ekkert samþykki komið, þannig að ég ákvað að hringja fleiri símtöl til að tékka á stöðunni og það fannst ekkert, ég hélt áfram að hringja endalaust þar til læknirinn minn kom úr fríi og hafði ég þá samband við hana. Kom þá í ljós að sá eða sú sem á að sjá um að senda allt frá lækninum mínum hafði ekki gert það, þannig að þetta var búið að liggja á borðinu hennar frá því að læknirinn sendi þetta frá sér.
Þannig að læknirinn minn lét senda þetta strax af stað og bað um forgang þar sem hún vildi að ég myndi byrja á þessu sem fyrst þar sem ég er alltaf að verða verri og verri og ég þarf á því að halda að byrja á þessu lyfi sem fyrst, en eftir að læknirinn minn bað um forgang þá tók þetta ekki nema 2 vikur og núna 22. júlí eftir að vera búin að bíða eftir þessu í næstum 2 mánuði, þá var samþykkið loksins komið, en þá tók annað við, báðar þær sem sjá um að kenna fólki á ms lyfin, fræða og sprauta eru komnar í sumarfrí til 17. ágúst, fóru deginum áður en samþykkið kom. Og svo virðist sem að enginn annar geti gert þetta, þó ekki væri nema að sjá um að sprauta mig þar til þær gætu kennt mér á þetta allt saman, þannig að ég verð bara að bíða áfram og vona að ég versni ekki mikið meir. Þetta er en eitt dæmið sem sýnir hvað við íslendingar erum með einstaklega frábært heilbrigðiskerfi…

En annars er ég lítið búin að bralla í sumarfríinu, hef hjálpað aðeins til í golfskálanum þegar það hefur þurft, fór í brúðkaup og svo er ég búin að sóla mig þar sem það hefur ekkert ringt hérna á meðan ég er búin að vera í fríinu fyrr en fyrst í gær og búið að vera vel yfir 20 gráðu hiti nánast alla dagana.

Síðan áttum við Axel 5 ára brúðkaupsafmæli 15. júlí og pabbi minn hefði orðið 68 ára þann dag, ég er búin að fara nokkrum sinnum í kirkjugarðinn til pabba, mér finnst rosalega gott að fara þangað og liggur við að tala við sjálfan mig, það er svo margt sem ég get sagt þar og finnst eins og það sé verið að hlusta á mig, kannski er þetta vitleysa í mér, en mér finnst eins og ég sé búin að létta svo mikið á mér þegar ég yfirgef leiðið hans pabba.
Svo er ég líka búin að fara og heimsækja ömmu mína hana Ástu, hún náttúrlega ein sú besta sem ég veit um og hefur gert alveg óendanlega mikið fyrir mig. Hún er 98 ára síðan í apríl og mér finnst hún ótrúlega hress miðað við aldur, en hún er farin að gleyma svolítið og spyr mikið sömu spurninganna aftur og aftur sem er bara ósköp eðlilegt. Jón Hreiðar er mjög svo hrifinn af langömmu sinni og knúsar hana endalaust mikið þegar hann hittir hana, svo er hann með mynd af henni uppá vegg hjá sér í herberginu sínu svo hann geti horft á hana þegar hann er að sofna á kvöldin, en myndin var sett þarna upp að hans eigin ósk.

Svo má ekki gleyma verslunarmannahelginni í ár, við fórum á heimsmeistarakeppnina í traktorstorfæru og auðavitað var það frændi minn frá Grafarbakka sem vann, þá var hið árlega Grafarbakkafjölskyldumót á Grafarbakka, það var mjög góð mæting og alveg rosalega gaman, við fórum þangað á laugardeginum með fellihýsi sem við fengum lánað og gistum þar eina nótt, það var grillað, drukkið og djammað fram eftir nóttu og aldrei þessu vant að þá vorum við Axel ekki hætt að skemmta okkur fyrr en um fimmleytið um morguninn og Útlaginn var tekinn með stæl, en ég ákvað að leyfa mér að djamma einu sinni almennilega, þar sem ég veit ekkert hvernig þessi lyf eiga eftir að fara í mig og þess háttar. Þessi helgi verður alla vega lengið höfð í minnum.

Í gær fórum við svo í bæinn, ég, Axel og Bylgja Rós, ákváðum að fara og kaupa það sem þyrfti fyrir skólagöngu Bylgju Rósar, en það er ótrúlegt en satt að frumburðurinn er að fara að byrja í skóla eftir 19 daga. Hún valdi sér skólatösku og pennaveski, síðan keyptum við allt annað sem þarf fyrir hana samkvæmt innkaupalistanum út skólanum sem hún fer í. Hún var rosalega ánægð með allt sem var keypt handa henni.

Núna er svo bara þessi vika eftir í sumarfríinu og næsta sunnudag fer ég ein í bæinn til að byrja aftur að vinna, Jón Hreiðar á ekki að byrja á nýja leikskólanum fyrr en 17. ágúst, þannig að hann kemur viku á eftir mér og svo byrjar Bylgja Rós ekki í skólanaum fyrr en 24. ágúst, þannig að hún verður hérna í sveitinni tveimur vikum lengur en ég. Ég viðurkenni það að það verður eflaust skrítið að vera ein í viku, hef ekki verið ein í svo langan tíma síðan fyrir næstum 7 árum síðan.

En jæja, ætla að kíkja aðeins út fyrir hússins dyr, enda ekki rigning ;)
Afsaka langt blogg, en ég er búin að hafa svo góða afsökun fyrir að blogga ekki þannig að þig sem lesið þetta hljótið að fyrirgefa, en afsökunin er sólin og hitinn ;)