kristinasta.org

veikindi, aðgerðin og niðurstöðurnar

Sunnudagur, desember 5th, 2010 | Almennt | mótsvör: 0

Jæja, er ekki kominn tími á eitt blogg svona á aðventunni?

Ég er semsagt orðin 29 og 365 daga gömul og nokkrum dögum betur og eyddi ég afmælisdeginum í veikindi, en bauð að vísu systrum hans pabba og mágkonu sem búa hér í Reykjavíkinni í kaffi og síðan tengdaforeldrum mínum í kvöldmat og eins var mamma líka á staðnum.

Ég fór ekki í aðgerðina 18. nóv eins og til stóð, því ég er búin að vera veik heima síðan 9. nóv, byrjaði á því að missa röddina af og til í vinnunni mánudaginn 8. nóv, síðan um kvöldið var ég nánast orðin raddlaus, um nóttina svaf ég ekki fyrir hóstaköstum og þegar ég vaknaði á þriðjudagsmorgninum var ég orðin algjörlega raddlaus og drulluslöpp, þannig að ég tilkynnti mig veika. Síðan þá hef ég ekki farið í vinnuna nema ég stals hálfan dag mánudaginn 22. nóv, svona til að komast aðeins út og eins til að gefa mínum ástkæru vinnufélögum kökur í tilefni af afmælinu mínu 20. nóv.
En aðgerðinni var sem sagt frestað, þar sem ég var komin með berkjubólgu og lungnabólgu og ég var raddlaus í heila 11 daga og mér var skellt á sýklalyf. Mamma kom í Rvk laugardaginn 13. nóv, þar sem hún ætlaði að hjálpa okkur með heimilið og krakkana á meðan ég væri frá, því Axel er farinn út fyrir sjö á morgnana og stundum ekki kominn heim fyrr en níu á kvöldin þá daga sem hann er að vinna, þannig að dvöl mömmu lengdist útaf frestuninni og er hún að fara heim núna á morgun.

En aðgerðinni var ekki frestað lengi, þar sem það lá á að ég færi í hana og var mér treyst í hana núna fimmtudaginn 25. nóv, en var undir extra eftirliti þar sem lungun voru ekki orðin alveg hrein og svo útaf MS-inu. Aðgerðin sjálf gekk ágætlega fyrir utan það að það blæddi svolítið.
Og síðan þá er ég búin að vera heima og gæti nánast drepið mann og annan, þar sem mér leiðist svo og langar mest af öllu í vinnuna mína, það er alla vega komið á hreint að ég myndi drepa mann og annan ef ég þyrfti að hanga heima atvinnulaus alla daga..

En þar sem ég hef fengið niðurstöðurnar úr aðgerðinni, að þá ætla ég mér að segja frá því núna afhverju ég þurfti að fara í aðgerð, það eru ekki nema örfáir sem vita afhverju ég var að fara í aðgerð, en ég vildi ekkert vera að tala mikið um það fyrr en niðurstaðan væri ljós, fannst nóg að ég og mínir allra nánustu þyrftum að spá í þessu.
Málið er að það fannst hnúður, sem var samkvæmt skoðun um 2 cm og það þurfti að fjarlægja hann sem fyrst og senda í ræktun. Síðan þegar aðgerðinni var lokið, þá kom í ljós að hnúðurinn hefði ekki verið um 2 cm, heldur var æxli um 5 cm. Í leiðinni lét ég að vísu taka líka 2 fæðingarbletti sem voru farnir að angra mig ásamt einum æðarhnút. Fínt að gera þetta allt í einu..

En svo núna á föstudaginn fór ég til læknis þar sem ég er búin að vera með óvenjumikla verki, svima og algjörlega svefnlaus síðustu fimm sólarhringana og þá sagði hann mér hver niðurstaðan úr þessu væri.
Það fannst ekkert í fæðingarblettunum allt í góðu með þá gömlu vini mína og æxlið sjálft var góðkynja, en það eru frumubreytingar og þarf ég að láta fylgjast vel með mér og eins fylgjast vel með ef ég skyldi verða vör við einhverjar breytingar sjálf.
Þannig að eins og ég var búin að segja við sjálfa mig, þá vissi ég að það kæmu jákvæðar fréttir út úr þessu, því mér fannst ég alveg eiga það skilið að fá jákvæðar niðurstöður varðandi veikindi, já og bara minni fjölskyldu, en auðvitað var ég ofboðslega hrædd alveg frá því að þetta fannst og þar til núna á föstudaginn, en ég lét ekkert á því bera, hélt því bara fyrir sjálfa mig.

Núna er ég svo bara að jafna mig eftir aðgerðina, er að vísu en á sýklalyfjum útaf lungnabólgunni, því mér versnaði við svæfinguna og er því ennþá með í lungunum. Svo núna á mánudaginn, þá fer ég til læknisins til að láta skoða og taka saumana og þá fæ ég vonandi að vita hvenær ég má fara aftur í vinnuna, það var sagt við mig eftir aðgerðina að ég mætti byrja að vinna í fyrsta lagi eftir 2-3 vikur og held ég í vonina að það verði fyrri talan… Því ég sakna vinnunar minnar og vinnufélaganna minna óhemju mikið, enda vinn ég náttúrlega á alveg yndislegasta, langbestasta og langflottasta vinnustað í heimi geimi..

En ég ætlaði núna bara aðeins að skella inn þessum fréttum, þar sem margir hafa verið að forvitnast um hvernig aðgerð ég var að fara í og hef ég sagt flestum að ég væri bara að fara í aðgerð og ekkert talað um það meir og vonandi hefur enginn móðgast við mig afþví að ég hef ekki viljað segja neitt og þeir sem þekkja til minnar fjölskyldu, skilja örugglega afhverju ég vildi ekkert vera að tala um hvernig aðgerð ég væri að fara í.

En gangið á Guðs vegum, eða þeim vegum sem þið viljið ganga á, ég ætla alla vega að ganga á mínum vegum í bili..