kristinasta.org

Góðar fréttir og ekki svo góðar fréttir

Mánudagur, júní 1st, 2009 | Almennt | mótsvör: 4

Nú held ég að það sé tími fyrir smá blogg og er ég bæði með góðar fréttir og ekki svo góðar.

Góðu fréttirnar eru þær að Axel fékk vinnu núna í byrjun maí og byrjaði hann um miðjan mánuðinn, hann fékk vinnu á golfvellinum á Flúðum hjá systir hennar mömmu, hann er mjög ánægður þarna og gengur bara vel, er í fríi aðra hverja helgi og kemur þá heim og hinar helgarnar fara ég og börnin til hans. Þó að þetta sé bara tímabundin vinna núna í sumar, að þá er þetta þó vinna og kemur til með að létta þónokkuð á okkar fjárhag. Ég viðurkenni það alveg að við söknum þess að hafa hann ekki hjá okkur alla daga, enda höfum við varla verið aðskilin frá því að við fórum að vera saman, en þetta er vel þess virði fjárhagslega séð :)
Síðan er Bylgja Rós búin að útskrifast af leikskólanum, þó svo að hún verði nú á honum fram í miðjan júlí, eða þar til ég og krakkarnir förum í sumarfrí, svo eftir sumarfrí tekur alvaran við hjá henni, sjálfur grunnskólinn. Svo er hún líka búin að missa fyrstu tönnina og var hún mjög glöð með það og heimsóknina frá tannálfinum :)
Og Jón Hreiðar vex og dafnar eins og honum einum er lagið, hann er náttúrlega litla barnið í fjölskyldunni, en samt svo ótrúlega stór :)

En svo eru líka ekki svo góðar fréttir hér á þessu bæ.
Málið er að í febrúar 2005, stuttu eftir að ég vissi að ég væri ólétt af Jóni Hreiðari, þá lenti ég í smá óhappi þar sem ég var að vinna sem sundlaugarvörður í sundlauginni á Flúðum, ég var að loka heitum potti, rann og fékk lokið á öxlina á mér. Í nokkra daga eftir á var ég aum í hendinni og töldu læknarnir að líklegast hefði ég tognað við höggið og fékk ég verkjastillandi við því, verkirnir fóru svo eftir nokkra daga.
Síðan fara verkirnir að koma aftur og lenti ég líka í því að togna í bakinu og fór ég þá í sjúkraþjálfun á Selfossi og lagaðist í bakinu við það, en verkirnir í hendinni löguðust ekki.
Síðan í byrjun sumars 2005 þá fluttum við í bæinn og þar sem verkirnir í hendinni héldu áfram að vera til staðar og endaði með því að í eitt skiptið þá blánaði ég upp á hendinni og hún varð ísköld og var þá ekki tekin nein áhætta þar sem ég var ófrísk og fór ég beint til læknis, þar fannst ekkert að, en talið var að fóstrið væri jafnvel að þrýsta á einhverjar taugar, en ég var samt sem áður send til handasérfræðings í Orkuhúsinu sem mig minnir að heiti Guðmundur, en þá var ég búin að fara í einhver æðapróf og ýmislegt annað.
Ég fór í nokkur skipti til Guðmundar, hann sendi mig í sjúkraþjálfun, þar sem ég gerði hinar ýmsu æfingar með hendina og var líka notaður laser á hendina á mér. Ég fór líka í myndatökur og eingöngu var einbeitt sér að hendinni, svo var mér sagt að þetta myndi lagast þegar strákurinn myndi fæðast og ákvað ég bara að halda í þá von.
Loks fæðist Jón Hreiðar, en ekki hurfu þessir verkir sem ég var alltaf að fá og svo einn daginn þegar hann var um þriggja vikna gamall þá var ég að taka hann upp af rúminu, en missti hann aftur, þar sem ég missti máttinn í hægri hendinni.
Þá var farið að skoða þetta betur og fór ég að fara aftur til Guðmundar, hann hélt áfram að einbeita sér að því að skoða bara á mér hendina og ekkert fannst, eftir að hafa farið til hans af og til og í sömu rannsóknirnar aftur og aftur, þá gafst ég upp á að vera hjá honum og talaði ég þá við Pétur vin minn í Laugarási og spurði hann útí annan lækni sem mér hafði verið bent á og varð úr að ég fór til hans, sá heitir Magnús ef ég man rétt, en ég var á þessum tíma búin að hitta fullt af læknum en man engan vegin nöfnin á þeim öllum. Eftir að hafa verið hjá Magnúsi og hann tilkynnt mér það að það væri ekkert sem hann gæti gert þá var ég ákveðin í því að ég ætlaði bara að gefast upp og vera svona það sem eftir væri, enda var ég þarna búin að vera í eilífðar rannsóknum frá því 2005 og þarna var komið sumarið 2008, tek það fram að um svipað leyti og ég fór til Magnúsar, fór ég einnig til gigtarlæknis, en það kom ekkert út þar heldur.
Síðan var það í október í fyrra að ég gafst uppá því að gefast upp og hringdi í Pétur lækni í Laugarási og sagði honum að ég bara gæti þetta ekki lengur, núna yrði hann að finna einhvern lækni fyrir mig sem að í eitt skipti fyrir öll myndi finna hvað væri virkilega að og Pétur var alveg sammála mér með það og sendi mig til læknis sem ég sé ekki eftir að hafa farið til og á ég Pétri mikið að þakka fyrir að hafa sent mig til þessa læknis því að loksins fannst hvað var í gangi.
Ég fékk tíma hjá Guðrúnu Rósu í janúar á þessu ári, síðan breyttist tíminn og fór ég til hennar í desember og eftir að hafa sagt henni alla söguna ákvað hún að senda mig í segulómun sem ég fór í 9. janúar 2009 og hrifrit, hrifritið leit eðlilega út og segulómunin í rauninni líka, eina sem var þar var að það var hvítuefnabreyting, sem eru taugaendar við taugar við heilann eða eitthvað álíka, er en að læra öll þessi orð og hvað hvert orð er fyrir :) En þegar ég fór svo til hennar eftir þessa segulómun þá fór hún að spyrja mig nánar út í hitt og þetta og ég fór að segja henni frá kulda og doðatilfinningum og ýmsu öðru, það varð úr að hún ákvað þá að senda mig aftur í segulómun og láta þá mynda líka mænuna.
Ég fer aftur í segulómun 3. apríl 2009 og þegar ég fer til Guðrúnar Rósu aftur 24. apríl, þá var hvítuefnabreytingin vaxandi miðað við fyrri segulómun og segulskær skella sést á mænunni sem segir útlit grunsamlegt fyrir demyeliniserandi sjúkdóm, þegar hún hafði sagt mér hvað þetta þýddi, þá var tekin ákvörðun um að ég myndi fara í mænuástungu til að taka mænuvökva til að styðja við þessa niðurstöðu.
11. maí fer ég síðan í þessa stungu, en Guðrún Rósa vildi að ég færi sem fyrst svo hún gæti klárað að fá niðurstöðu áður en hún færi í sumarfrí. Axel fór með mér í stunguna, sem betur fer því ég hélt ég yrði drepin á borðinu þar sem læknirinn stakk óvart í hrygginn á mér og er ég en að fá verki í bakið útaf því, en það á víst að lagast :)
Svo núna föstudaginn 29. maí var eiginlega dálítill örlagadagur í mínum huga, miðað við það sem Guðrún Rósa hafði áður sagt mér þá var ég samt búin að vera í afneitun og búast við að loka niðurstaðan yrði önnur, en ef Axel hefði ekki komið með mér núna á föstudaginn, þá hefði ég örugglega farið að grenja inni hjá lækninum.

En niðurstaðan er sú að ég er með MS.

Ég var strax sett á lyf sem eiga að auðvelda mér svefn, draga úr kvíða og minnka verkina, en Guðrún Rósa ætlar að sækja um önnur lyf fyrir mig, sem eru þannig að ég þarf að læra að sprauta mig, hvort sem ég mun þurfa að gera það vikulega eða daglega, en þau lyf eiga að draga úr virkni sjúkdómsins.
Í dag veit ég ekki alveg hvernig mér líður, en ég er en ekki alveg að trúa þessu og meðtaka og getur það tekið smá tíma, en samt get ég sagt það að ég er hrædd. En ég veit samt að ég þarf ekkert endilega að vera það.

Ég veit að þetta er heljarinnar færsla og kannski ekki allir sem hafa nennt að lesa hana, en ég vildi bara koma allri sögunni á blað, reyndar er þetta bara byrjun sögunnar, því ég er ákveðin í því sama á hvaða veg sjúkdómurinn fer hjá mér að ég ætla að blogga um hann og þið sem viljið getið fylgst með hérna og eins megið þið líka tala um þetta við mig því ég er eins og flestir vita orðin ein sú opnasta manneskjan sem til er í dag :)

Svo á ég líka að ég tel bestu börnin og bestu fjölskyldu í heimi og manninn minn elska ég fyrir að vera sá klettur sem hann er búinn að vera við hliðiná mér í þessu öllu saman, en ég elska hann líka fyrir miklu meira en það.
En núna ætla ég að láta þetta vera gott í bili, enda farin að tárast útaf væmninni í mér hérna í lokin..

Kosningar

Laugardagur, apríl 25th, 2009 | Almennt | mótsvör: 0

Jæja, þá er ég búin að kjósa og kaus að kjósa það sem ég kaus, eflaust margir ánægðir með það sem ég kaus og aðrir eflaust óánægðir, ég rölti með Bylgju Rós að kjósa og mikið var gott að fá sér smá göngutúr í þessu góða veðri. Axel kom ekki með þar sem hann kýs að kjósa ekki og er það hans val.
Það var eitt sem Bylgja Rós tók eftir þegar við fórum að kjósa, það var að þegar við komum að kjörstjórninni þá heyrist í henni „mamma, þessi maður er alveg eins og töframaðurinn“ sem var mikið rétt hjá henni þar sem einn af þeim sem var í kjörstjórninni var töframaðurinn sem hún aðstoðaði í fermingarveislunni um daginn, spurning hvort hann geti breytt atkvæðunum með töfrum ef maður hefur ekki kosið rétt ;)

Það þarf lítið til, til að týnast í öðrum heimi.

Föstudagur, apríl 24th, 2009 | Almennt | mótsvör: 0

Ég komst að því í dag hvað ég er óendanlega þakklát fyrir börnin mín, manninn minn, aðra fjölskyldumeðlimi, vini mína, vinnufélaga mína, vinnuna mína og svo margt margt annað. Það er ótrúlegt hvað allt getur breyst á nokkrum mínútum og maður fær engu við ráðið.
Ég komst að því að það er svo margt annað sem skiptir máli í þessu lífi en þessi árans kreppa sem allir lifa og fæðast á þessa dagana og þessar blessuðu kosningar, en samt ætla ég að kjósa og ég ætla að kjósa að kjósa ;)

Ég er alla vega í öðrum heimi núna en ég var í þegar ég vaknaði í morgun, þá var allt svo jákvætt eitthvað, svo bara allt í einu BÚMM og ég veit ekki hvaða tilfinningar brjótast um hjá mér, en finnst ég svolítið týnd, í öðrum heimi, eða utan við mig.

Vil samt taka fram að með þessu örstutta bloggi er ég ekki í neinu svartsýnis eða þunglyndiskasti ;) Ég fékk bara fréttir í dag, sem gætu átt eftir að breyta lífi mínu á vissan hátt, kannski ekki, það kemur allt í ljós. Þangað til að ég veit meira þá ætla ég ekki að segja meira, bara hafa það fyrir mig, manninn minn, tengdaforeldra og mömmu, kannski óþarfi að vera að blogga svona tvísýna færslu, en ekki rangtúlka neitt, þið fáið að vita meira síðar.

Þetta stutta blogg er meira fyrir mig og til að benda á hvað það þarf lítið til að allt breytist, ég hef að vísu svo sannarlega kynnst því, en þetta er eitthvað svo allt öðruvísi.

En eitt að lokum, knúsið þann sem er ykkur næstur, það er þess virði ;)

Ferming, 28 ára skírnarafmæli og þreyta…

Sunnudagur, apríl 19th, 2009 | Almennt | mótsvör: 4

Þá er en ein fermingarveislan að baki, en það var verið að ferma yngsta barnabarn ömmu og afa föðurmegin í dag, hana Agnesi Ósk, hún varð voða flott og fín. Síðan kom töframaður í veisluna og sýndi nokkur atriði og var Bylgja Rós m.a. fengin til að aðstoða hann og mikið var hún ánægð =)

Í dag eru líka heil 28 ár liðin frá því að ég fékk nafnið Kristín Ásta, spurning um að fara að skipta um nafn eftir öll þessi ár =) En ég, Rúnar og Fjóla Sigrún vorum öll skírð þennan dag fyrir 28 árum síðan í Hrunakirkju og var það séra Sveinbjörn sem skírði okkur. Ég man þetta eins og það hafi verið í gær =)

Á þriðjudaginn eru svo 15 ár liðin frá því að bekkjarsystkini mín fermdust og í raun hefði það líka átt að vera minn fermingardagur, en þar sem mamma veiktist viku fyrir ferminguna mína þá fermdist ég ekki fyrr en 4. september 1994. En ég lít nú reyndar á 21. apríl sem svona hálfgerðan fermingardaginn minn.

Annars er allt ágætt að frétta, ég er að vísu búin að vera óvenjuþreytt undan farið, átt erfitt með að sofna á kvöldin, en lítið mál að vakna á morgnana sem betur fer, hef svo haldið mér vakandi í vinnunni með kaffidrykkju og gengur það bara þrusuvel.

Það lítur líka út fyrir að sumarið sé að koma, en það er minn tími, hef alltaf verið meiri sumar en vetrarmanneskja, en finnst samt alveg ágætlega gaman að snjónum. Ég alla vega lít á komandi sumar björtum og jákvæðum augum þrátt fyrir allt sem er í gangi í þessu blessaða þjóðfélagi.

En jæja, höfum þetta gott í bili, vildi bara sýna það og sanna að ég get alveg bloggað, heilar þrjár færslur á stuttum tíma =)

Gleðilega páska

Sunnudagur, apríl 12th, 2009 | Almennt | mótsvör: 0

Já, þá eru páskarnir komnir einu sinni en með öllu tilheyrandi.
Ég og mínir erum búin að hafa það ágætt þessa daga, fórum austur á Skírdag í sveitina til mömmu, eða „ömmu Siggu Hönnu Siggu“ eins og einn ungur maður hér á heimilinu kallar hana, sem er heilmikil framför, því áður var hún kölluð „amma Sigga“.

En já, á Skírdag var brunað í sveitina, fengum nýbakaða pizzu í Golfskálanum sem Halldór gerði handa okkur og ég get sko alveg lofað því að mér finnst þetta bestu pizzurnar sem ég hef smakkað, þó ég segi sjálf frá. Svo eyddum við kvöldinu með börnunum okkar, sem voru í miklu stuði og engan vegin til í að fara að sofa, en við hjónin fórum á endanum að sofa bara með þeim og þar með slökknaði á öllum á sama tíma.

Á Föstudaginn langa var okkur boðið í fermingarveislu til Hákons Egils í Golfskálanum og þrömmuðum við þangað yfir, ég, Axel, Jón Hreiðar, Bylgja Rós og mamma, nema að mamma datt kylliflöt á leiðinni þangað og þar sem ég sá hana ekki detta, þá brá mér frekar mikið, þar sem hún lá algjörlega hreyfingalaus í grasinu, en ég hélt að hún hefði liðið útaf, en svo þegar ég kom að henni sá ég að svo var ekki.
En það var heilmikið af fólki í veislunni og mikið um kökur og brauðrétti sem bragðaðist alveg ágætlega. Amma mín mætti líka í veisluna og var gaman að hitta hana eftir allan þennan tíma, mér finnst hún alveg einstaklega hress miðað við að hún verður 98 ára eftir nokkra daga og það var alveg yndislegt að sjá hvað hann Jón Hreiðar var hrifinn af henni, hann var alltaf að klappa henni og strjúka og talaði heilmikið við hana svo á endanum þá skreið hann uppí fangið á henni og knúsaði hana. Ég notaði tækifærið og smellti einni mynd af þeim saman, líka gaman að sjá þau saman yngsta og elsta fjölskyldumeðliminn, heil 94 ár á milli þeirra :)Eftir veisluna héldum við svo aftur í bæinn og kom mamma þá með okkur, en hún ætlar að vera hjá okkur í nokkra daga, þar sem hún þarf að stússast með bílinn sinn, fara til læknis og þess háttar.

Laugardagurinn fór svo annars vegar í smá búðarráp með mömmu og hins vegar í afslöppun þar sem ég var eitthvað óvenjuþreytt allan daginn, en það getur komið fyrir á bestu bæjum =)

Svo var það dagurinn í dag sjálfur páskadagur, dagurinn byrjaði á því að allir fengu sér hollan og góðan morgunmat, nema Axel sem ákvað að hans morgunmatur yrði páskaegg….
Eftir morgunmatinn var farið í að leita að páskaeggjunum og ekki tók það langan tíma fyrir hvern að finna sitt egg. Eggin hurfu á engri stundu ofan í Axel og krakkana, en mitt er en óbrotið í skál á eldhúsborðinu, ætla að njóta þess að borða það fyrir framan alla hina á morgun alein, hehehe…

En það fengu allir sinn málshátt og gátu þeir ekki passað betur.

Axel fékk: „Þangað fýsir elskhugann sem unnustan er“
Bylgja Rós fékk: „Oft er stór kólfur í lítilli klukku“
Jón Hreiðar fékk: „Sá árla rís verður margs vís“
Ég fékk: „Á misjöfnu þrífast börnin best“

Við ákváðum svo að sleppa hamborgarhryggnum sem við ætluðum að hafa í páskamat og skelltum okkur í að grilla frekar og sé ég ekki eftir því, fengum okkur dýrindis grísakjöt með ýmsu meðlæti og var það bara æði =)
Kvöldið er ég svo búin að nota í sjónvarpsgláp með krökkunum og slökun, er alltof södd eftir matinn, fegin að ég lét páskaeggið eiga sig =)

Ætla svo að njóta þess að vera í fríi á morgun líka og gera eitthvað með krökkunum, vona að það verði áfram þetta yndislega veður sem er búið að vera síðustu daga svo ég geti eytt deginum með þeim utan dyra, svo er ég að spá í að taka aðeins til í kotinu.

Læt þetta duga í bili, gleðilega páska þið sem álpist hingað inn =)