kristinasta.org

Ferming, 28 ára skírnarafmæli og þreyta…

Sunday, April 19th, 2009 | Almennt | mótsvör: 4

Þá er en ein fermingarveislan að baki, en það var verið að ferma yngsta barnabarn ömmu og afa föðurmegin í dag, hana Agnesi Ósk, hún varð voða flott og fín. Síðan kom töframaður í veisluna og sýndi nokkur atriði og var Bylgja Rós m.a. fengin til að aðstoða hann og mikið var hún ánægð =)

Í dag eru líka heil 28 ár liðin frá því að ég fékk nafnið Kristín Ásta, spurning um að fara að skipta um nafn eftir öll þessi ár =) En ég, Rúnar og Fjóla Sigrún vorum öll skírð þennan dag fyrir 28 árum síðan í Hrunakirkju og var það séra Sveinbjörn sem skírði okkur. Ég man þetta eins og það hafi verið í gær =)

Á þriðjudaginn eru svo 15 ár liðin frá því að bekkjarsystkini mín fermdust og í raun hefði það líka átt að vera minn fermingardagur, en þar sem mamma veiktist viku fyrir ferminguna mína þá fermdist ég ekki fyrr en 4. september 1994. En ég lít nú reyndar á 21. apríl sem svona hálfgerðan fermingardaginn minn.

Annars er allt ágætt að frétta, ég er að vísu búin að vera óvenjuþreytt undan farið, átt erfitt með að sofna á kvöldin, en lítið mál að vakna á morgnana sem betur fer, hef svo haldið mér vakandi í vinnunni með kaffidrykkju og gengur það bara þrusuvel.

Það lítur líka út fyrir að sumarið sé að koma, en það er minn tími, hef alltaf verið meiri sumar en vetrarmanneskja, en finnst samt alveg ágætlega gaman að snjónum. Ég alla vega lít á komandi sumar björtum og jákvæðum augum þrátt fyrir allt sem er í gangi í þessu blessaða þjóðfélagi.

En jæja, höfum þetta gott í bili, vildi bara sýna það og sanna að ég get alveg bloggað, heilar þrjár færslur á stuttum tíma =)

Gleðilega páska

Sunday, April 12th, 2009 | Almennt | mótsvör: 0

Já, þá eru páskarnir komnir einu sinni en með öllu tilheyrandi.
Ég og mínir erum búin að hafa það ágætt þessa daga, fórum austur á Skírdag í sveitina til mömmu, eða “ömmu Siggu Hönnu Siggu” eins og einn ungur maður hér á heimilinu kallar hana, sem er heilmikil framför, því áður var hún kölluð “amma Sigga”.

En já, á Skírdag var brunað í sveitina, fengum nýbakaða pizzu í Golfskálanum sem Halldór gerði handa okkur og ég get sko alveg lofað því að mér finnst þetta bestu pizzurnar sem ég hef smakkað, þó ég segi sjálf frá. Svo eyddum við kvöldinu með börnunum okkar, sem voru í miklu stuði og engan vegin til í að fara að sofa, en við hjónin fórum á endanum að sofa bara með þeim og þar með slökknaði á öllum á sama tíma.

Á Föstudaginn langa var okkur boðið í fermingarveislu til Hákons Egils í Golfskálanum og þrömmuðum við þangað yfir, ég, Axel, Jón Hreiðar, Bylgja Rós og mamma, nema að mamma datt kylliflöt á leiðinni þangað og þar sem ég sá hana ekki detta, þá brá mér frekar mikið, þar sem hún lá algjörlega hreyfingalaus í grasinu, en ég hélt að hún hefði liðið útaf, en svo þegar ég kom að henni sá ég að svo var ekki.
En það var heilmikið af fólki í veislunni og mikið um kökur og brauðrétti sem bragðaðist alveg ágætlega. Amma mín mætti líka í veisluna og var gaman að hitta hana eftir allan þennan tíma, mér finnst hún alveg einstaklega hress miðað við að hún verður 98 ára eftir nokkra daga og það var alveg yndislegt að sjá hvað hann Jón Hreiðar var hrifinn af henni, hann var alltaf að klappa henni og strjúka og talaði heilmikið við hana svo á endanum þá skreið hann uppí fangið á henni og knúsaði hana. Ég notaði tækifærið og smellti einni mynd af þeim saman, líka gaman að sjá þau saman yngsta og elsta fjölskyldumeðliminn, heil 94 ár á milli þeirra :)Eftir veisluna héldum við svo aftur í bæinn og kom mamma þá með okkur, en hún ætlar að vera hjá okkur í nokkra daga, þar sem hún þarf að stússast með bílinn sinn, fara til læknis og þess háttar.

Laugardagurinn fór svo annars vegar í smá búðarráp með mömmu og hins vegar í afslöppun þar sem ég var eitthvað óvenjuþreytt allan daginn, en það getur komið fyrir á bestu bæjum =)

Svo var það dagurinn í dag sjálfur páskadagur, dagurinn byrjaði á því að allir fengu sér hollan og góðan morgunmat, nema Axel sem ákvað að hans morgunmatur yrði páskaegg….
Eftir morgunmatinn var farið í að leita að páskaeggjunum og ekki tók það langan tíma fyrir hvern að finna sitt egg. Eggin hurfu á engri stundu ofan í Axel og krakkana, en mitt er en óbrotið í skál á eldhúsborðinu, ætla að njóta þess að borða það fyrir framan alla hina á morgun alein, hehehe…

En það fengu allir sinn málshátt og gátu þeir ekki passað betur.

Axel fékk: “Þangað fýsir elskhugann sem unnustan er”
Bylgja Rós fékk: “Oft er stór kólfur í lítilli klukku”
Jón Hreiðar fékk: “Sá árla rís verður margs vís”
Ég fékk: “Á misjöfnu þrífast börnin best”

Við ákváðum svo að sleppa hamborgarhryggnum sem við ætluðum að hafa í páskamat og skelltum okkur í að grilla frekar og sé ég ekki eftir því, fengum okkur dýrindis grísakjöt með ýmsu meðlæti og var það bara æði =)
Kvöldið er ég svo búin að nota í sjónvarpsgláp með krökkunum og slökun, er alltof södd eftir matinn, fegin að ég lét páskaeggið eiga sig =)

Ætla svo að njóta þess að vera í fríi á morgun líka og gera eitthvað með krökkunum, vona að það verði áfram þetta yndislega veður sem er búið að vera síðustu daga svo ég geti eytt deginum með þeim utan dyra, svo er ég að spá í að taka aðeins til í kotinu.

Læt þetta duga í bili, gleðilega páska þið sem álpist hingað inn =)

I`m alive….

Sunday, March 29th, 2009 | Almennt | mótsvör: 0

Já, ég er alla vega á lífi svo mikið er víst…

Ég veit að ég hef ekkert bloggað síðan á afmælisdaginn minn í nóvember í fyrra, en ég er þannig að ef ég hef ekkert að blogga um þá einfaldlega nenni ég ekkert að vera að skrifa um akkúrat ekkert =)

En það er samt kannski allt í lagi að koma með smá fréttir… Ég hef svo sem alveg haft þörf fyrir að blogga, en kannski ekki haft þörf fyrir að birta það hverjum sem er, ég á mína stílabók, sem ég “blogga” í fyrir sjálfan mig og þessi stílabók er mín besta vinkona og geymir allar mínar hugsanir og það sem ég þarf að koma á blað fyrir sjálfa mig =)

Annars er það að frétta að rétt í þessu gerðist ég svo djörf að skila skattaskýrslunni, þurfum samt að vesenast með launaseðlana frá Axel niðrí skattmann, þar sem fyrirtæki sem hann vann hjá skilar ekki einu né neinu af sér og greiðir ekki eitt né neitt þrátt fyrir að gefa það upp á launaseðlum. Hefur ekki borgað skattinn, greiðslur til VR eða í viðbótarlífeyrissparnaðinn, en allt var þetta tekið af honum og svo þegar við spurðum útí það á sínum tíma afhverju þetta væri ekki greitt, var svarið “við fengum peninginn bara lánaðann” eða eitthvað á þann veg, skil ekki að svona fyrirtæki geti gengið á svikum og prettum…. En alla vega að þá er VR og þeir sem sjá um viðbótarlífeyrissparnaðinn hans að fara að sjá um að innheimta þetta allt saman og svo sér skatturinn um sitt.

En fyrir utan skattaskýrsluna, þá er ég búin að ganga í gegnum eitt stykki flensu, koma okkur fyrir á nýja staðnum, lenda í árekstri, leggja mig fram að bestu getu í vinnunni, elda matinn, þrífa þvottinn, hugsa um börnin og bara allt þetta daglega =)

Lífið gengur ágætlega, fyrir utan helvítis atvinnuleysið hjá Axel, en maður reynir bara að halda í vonina og vona að það séu bjartari tímar framundan, vona að nafna mömmu og co geri sitt, ég reyni alla vega að vera bjartsýn á það. En ég skil alveg að kallinn sé að fara yfirum útaf þessu, að þurfa að hanga heima alla daga, hitta engan og hafa ekkert að gera. Ég gæti þetta ekki, ég get varla verið veik heima mér finnst það svo ömurlegt.

Annars er ég að vinna áfram í mínum málum með tímanum, er orðin allt önnur manneskja en ég var í fyrrasumar, enda var það tímabil eitt af því ömurlegasta sem ég hef upplifað og sá ég á tímabili engan tilgang til að lifa lífinu nema fyrir börnin mín, ég var það langt niðri.
Á tímabili var ég hætt að borða, sofa, brosa og hætt að gera allt þetta daglega, það skipti engu máli en það var kannski eitt gott við þetta allt saman að ég léttist og er ég sátt með það, nema kannski það að fataskápurinn þyrfti að endurnýjast.
EN ég á svo yndislega frænku sem hjálpaði mér við að minnka buxurnar mínar svo ég myndi ekki missa þær niðrá hælana… (Takk elsku Mæja mín)

Ég lít alla vega á lífið núna af meiri bjartsýni og trúi að það lagist margt með tímanum, það þarf bara að vinna sig út úr því og þiggja alla þá hjálp sem manni er boðið og getur fengið, því maður vinnur sig ekki einn út úr svona löguðu.

En ég ætlaði bara svona að láta vita að ég sé á lífi, læt heyra meira frá mér í næstu bloggfærslu eftir hálft ár eða svo =)

Tjá tjá

Smá blogg í tilefni dagsins

Thursday, November 20th, 2008 | Almennt | mótsvör: 1

Jæja, þá er mín búin að eldast um en eitt árið og bara sátt með það. Ég er sem sagt búin að lifa í heil 28 ár og aldrei verið unglegri =)
Afmælisdagurinn fór í að skutla Bylgju Rós á leikskólann, fara í vinnuna, vinna helling, ná í Bylgju Rós á leikskólann, elda matinn, eldaði Lasagne og svo var ís í eftirrétt svona í tilefni dagsins og krakkarnir og Axel sungu fyrir mig afmælissönginn. Svo fékk ég blómasendingu frá tengdaforeldrum mínum, endalaust af kveðjum á facebook og msn, fullt af sms’um og símtölum og svo rigndi yfir mig hamingjuóskum í vinnunni. Svo núna um daginn keyptum við Axel okkur miða á Ladda sýninguna og á það að vera afmælisgjöf til hvors annars, en við förum á Ladda á afmælisdaginn hans Axels núna í desember.

Annars er það af mér og mínum að frétta að ég er búin að vera á fullu í vinnunni, Bylgja Rós búin að fá hlaupabóluna, lá í hlaupabólu á afmælisdaginn, þannig að það bættist við en einn afmælisdagurinn hjá henni þar sem hún var veik og svo núna í gær sótti Axel Jón Hreiðar á leikskólann þar sem bólurnar voru farnar að láta sjá sig. Ég er mjög fegin að þau séu loksins búin að fá hlaupabóluna því þá er því lokið.
Axel er byrjaður að leita sér að vinnu í Noregi og vonandi á það eftir að ganga vel. Ef hann fær vinnu þar þá fer hann út og við hin myndum svo fylgja á eftir fljótlega.
Þó að ég hafi enga löngun til að láta starfið mitt hjá Vodafone frá mér, né flytja úr landi, þá sé ég engan annan kost eins og staðan er í dag, því ekki lifir fjögurra manna fjölskylda á launum eins fullorðins í dag, þannig er það bara.

Annars hef ég það bara ágætt og hefur mér bara liðið mjög vel núna undanfarið, fyrir utan smá kvefpest en maður kemst yfir það. Ég hugsa mikið um fortíðina og tala mikið um hana, en það er bara hlutur af því að vinna sig út úr þessu öllu saman, eins hef ég verið ágætlega dugleg við að skrifa um allt saman, en það er bara eitthvað sem ég kem til með að eiga fyrir mig og mína nánustu. Það sem ég set inn hér um fortíð mína er það eina sem þið sem lesið bloggið mitt, fáið að vita og lesa um málið, alla vega eins og staðan er í dag.
En það gengur alla vega vel hjá mér að vinna í þessu öllu saman, en ég veit það að ég á náttúrlega alltaf eftir að lifa með þessu, en mér á eftir að líða betur með hverjum deginum og ég finn það núna hvað ég var að gera sjálfri mér með að þegja og liggur við að ég geti sagt það að sárasti hlutinn yfir þessu öllu saman hafi verið að þegja.

En jæja, ég ætla að segja þetta gott í bili, er að spá í að fara bara að leggjast í bælið, enda aldurinn farinn að segja til sín =)

Bið að heilsa í bili

Peningabréf, afmæli og fleira…

Wednesday, October 29th, 2008 | Almennt | mótsvör: 2

Kominn tími á meira blogg?

Þar sem ég er eiginkona, móðir, útivinnandi og er bara ég að þá hefur tíminn ekki leyft mér að vera mikið í blogginu, en ég ætla samt að koma smá bloggi að núna.

Sláturgerðin gekk alveg glimrandi vel hjá mér og mömmu og bragðast líka svona svaka vel, þannig að sláturgerðin í ár fær alveg 10 í einkunn. Æðislegur matur og gott að eiga nóg af þessu á tímum eins og þeim sem eru í dag.

Það er alveg ótrúlegt hvert þetta land virðist ætla stefna, það virðist bara sökkva dýpra og dýpra, hvernig væri nú að fá fólk með eitthvað vit í kollinum til að stjórna landinu, ég get svo svarið það að þessari bannsettu stjórn hér á landi er en stjórnað af manni sem stjórnaði henni fyrir nokkrum árum síðan, nefni engin nöfn, en fyrsti stafurinn er DAVÍÐ….

Við hjónin vorum að ræða það fyrr í kvöld að ef ástandið fer ekki að lagast hér á landi eftir áramótin, að þá væri kannski ekki svo vitlaust að athuga það að kíkja út fyrir landsteinana, sérstaklega ef Axel fer ekki að fá jákvætt svar við atvinnuumsókn, eins líka það að þá get ég ekki hugsað mér að ala upp börnin okkar í ástandi eins og er hérna í dag.
Núna í dag kom það í fréttum að Landsbankinn, eða hvað sem hann nú heitir í dag ætli að fara að borga út peningamarkaðsbréfin, sem er bara gott mál, enda var mér ekki farið að standa á sama, en ég er ein af þeim sem á peningabréf, eða átti. En samt er ég ekki sátt, þar sem að ég fæ ekki nema rúmlega 68% af því sem ég var búin að leggja þar inn og þegar ég leitaði til bankans á sínum tíma til að fá upplýsingar um bestu og öruggustu sparnaðarleiðina að þá voru peningabréfin svarið, engin áhætta, tapar engu, alltaf laust og svo framvegis, þannig að ég taldi þetta öruggt og treyst því sem mér var sagt, en svo BÚMM……..
Mig langar alla vega mikið að vita hvort maður geti gert eitthvað til að leita réttar síns í þessu máli og að ég geti fengið þann pening sem ég var búin að leggja þarna inn, það stóð aldrei til að gefa Landsbankanum peninginn, ég hef nóg annað við hann að gera, það er ekki eins og að ég heiti Björgólfur…

En annars er það að frétta að prinsinn á heimilinu varð þriggja ára núna 18.  okt. og svo verður Bylgja Rós 5 ára núna 11. nóv. og í tilefni af afmælunum þeirra ætlum við að halda sameiginlega afmælisveislu fyrir þau núna um helgina. Bylgja Rós og Jón Hreiðar fengu að hringja í nokkra sem er boðið í afmælið núna í kvöld og var Jón Hreiðar alveg harðákveðinn í því að hringja í afa Jón og var frekar ósáttur við að það væri ekki hægt, en því miður að þó að Vodafone sé frábært fyrirtæki að þá bjóða þeir ekki upp á þá þjónustu að ná af þeim sem eru farnir til annarra ævintýra, spurning um að ég tékki á því í vinnunni á morgun hvort það sé nokkuð næsta skref =)

En já, annars erum við hér á þessu heimili bara jákvæð og bjartsýn, það þýðir ekkert annað frekar en fyrri daginn.

Bið að heilsa í bili.